در صفحهء 212 به حديث * ( انا مدينة العلم و علىّ بابها ) * و به حكم « و * ( ليس البر بأن تأتوا البيوت من ظهورها و لكن البر من اتقى و أتوا البيوت من ابوابها ) * » تمسك مىكند . در صفحهء 213 تمسك مىكند به حديث * ( لولا نا ما عبد الله و لما وحد الله و لما عرف الله ) * و ايضاً تمسك به آيهء * ( استعينوا بالصبر و الصلاة ) * به ضميمهء حديثى كه صلوة را به على عليه السلام تفسير كرده است . آيهء * ( ان الذين يبايعونك انما يبايعون الله ) * مكرر مورد استشهاد قرار گرفته است . اشعارى از مولوى مربوط به لزوم اجازه و مرشد : آينهء دل چون شود صافىّ و پاك نقشها بينى برون از آب و خاك هم ببينى نقش و هم نقاش را فرش دولت را و هم فراش را چون خليل آمد خيال يار من ظاهرش بت معنى او بت شكن مولوى در شعر آخر مىگويد صورت مرشد ، بت نيست و جواب منكرين را مىدهد . در صفحهء 234 در بيان اتصال پيوند ولايت تا زمان آدم ، تمسك مىكند به آيهء * ( و لقد وصلنا لهم القول لعلهم يتذكرون ) * و حديثى از عبدا لله بن جندب از ابى الحسن عليه السلام نقل مىكند كه امام الى امام و اخبارى كه مىگويد آنچه با آدم نازل شده به آسمان نرفته است ( 1 ) و هم حديث * ( نحن من الله كالشعاع من الشمس و شيعتنا منا كالضياء من الشعاع . ) * در صفحهء 241 در بيان مشايخ هريك از معصومين و سلاسل جاريه از هريك . . . در صفحهء 261 براى تأييد مطلب ، موضوع متابعت موسى شعيب را در بادى امر [ ذكر مىكند ] كه : شبان وادى ايمن گهى رسد به مراد كه چند سال به جان خدمت شعيب كند و در آخر امر كه صاحب تورات بود ، موضوع متابعت از خضر را براى

--> ( 1 ) از اينجا معلوم مىشود كه در اخبار شيعه براى متصوفه خوراك زيادى هست .